เรื่องราวของความรักและความลับ · หน้า 18
ค้นพบเรื่องย่อพร้อมภาพประกอบ ตัวละคร และไอเดียออริจินัลแนวโรแมนติก ลึกลับ และแฟนตาซี สำหรับผู้ใหญ่ เราไม่ได้ให้บริการนิยายฉบับเต็ม
569 เรื่อง · 18+
หน้า 18 จาก 223 · 16 เรื่อง
รถเมล์เที่ยวสุดท้าย: คำสัญญา 614
เสิ่นรุ่ยและเจียงหยวนตกลงกันว่าจะขึ้นรถเมล์เที่ยวสุดท้ายสัปดาห์ละครั้งเพื่อโดยสารไปตลอดเส้นทาง แต่หลังจากมีประกาศยุติสายรถปรากฏขึ้น ทั้งคู่ไม่สามารถลางานเพื่อย้อนเส้นทางนั้นในคืนสุดท้ายได้
โรงหนังเมืองเก่า: ระยะห่าง 596
เถาชิงกับเจียงหยวนมักพบกันภายใต้ข้ออ้างว่าเป็นการฉายหนังเพื่อทำงาน แต่การนัดดูหนังตามปกติครั้งหนึ่งจบลงด้วยความไม่ลงรอยเพราะรสนิยมที่ต่างกัน ทำให้ทั้งคู่ตระหนักว่าการเข้าใจภาพยนตร์ไม่ได้เท่ากับการเข้าใจซึ่งกันและกัน
รถเมล์เที่ยวสุดท้าย: เสียงสะท้อน 626
โม่หนิงบันทึกเสียงบรรยากาศตามเส้นทางรถเมล์เที่ยวสุดท้าย และเมื่อได้ยินคำเตือนที่พูดออกมาในบันทึกเสียงเก่า กู่ซวี่นึกขึ้นได้ว่ารถเมล์ในสมัยนั้นไม่มีจอแสดงป้ายจอดที่ชัดเจนเหมือนในปัจจุบัน
โรงภาพยนตร์เมืองเก่า: คำสัญญา 620
หลินเหอสัญญากับกู้เหยียนว่าเธอจะฉายสารคดีย่านที่ร่วมกันตัดต่อในวันสุดท้ายที่โรงภาพยนตร์เปิดดำเนินการ แต่กลับพบว่าผู้ที่ปรากฏในภาพคนหนึ่งไม่ได้ยินยอมให้เผยแพร่ฟุตเทจต่อสาธารณะ
โรงภาพยนตร์เมืองเก่า · เสียงสะท้อน 632
ขณะชมภาพบันทึกก่อนการปรับปรุงใหม่อีกครั้งที่โรงภาพยนตร์เก่า เหอชิงประหลาดใจว่าโถงเคยอึกทึกเพียงใด ขณะที่สวี่หลินระบุขั้นตอนการจำหน่ายตั๋วด้วยมือที่เธอลืมไปนานแล้วจากเสียงพื้นหลัง
การกลับดึกของทนาย
เมื่อไฟในสำนักงานกฎหมายดับ เธอพบว่าคู่ของเธอยังรออยู่ชั้นล่าง ข้อตกลงที่ยังไม่มีลายเซ็นทำให้ทั้งคู่เงียบตลอดทาง จนเธอยอมรับว่าสิ่งที่เธออยากได้จริง ๆ ไม่ใช่ชนะหรือแพ้ แต่เป็นโอกาสที่จะได้ถูกฟังอย่างจริงจัง รถจอดที่ประตูสวนสาธารณะเก่า พวกเขาตัดสินใจเดินก่อน แล้วค่อยคุยเรื่องพรุ่งนี้
คาถาที่ยังไม่เสร็จหลังเลิกเรียน
ในห้องเรียนว่างของโรงเรียนมัธยมเอกชนสตาร์แลนเทิร์น ชิราซากิ รินวาดวงเวทมนตร์วงเดิมทุกวัน ขาดมุมหนึ่งเสมอ วันที่เวรประจำชั้น อาโอบะ โทรุ ผลักประตูเข้าไป เขาได้เห็นลายวงเวทสว่างขึ้นเป็นครั้งแรก และได้เห็นเธอร้องไห้เป็นครั้งแรกเช่นกัน ว่ากันว่าเมื่อคาถานั้นสมบูรณ์ ช่วงหลังเลิกเรียนนี้ก็จะจบลง เด็กหนุ่มที่ไม่ยอมให้เสียงระฆังแยกทั้งสองออกจากกันอีกครั้ง จึงตัดสินใจเป็นชิ้นจิ๊กซอว์ที่ตั้งใจขาดหายไป
นักเรียนย้ายโรงเรียนแห่งแดนอสูรยักษ์
นักเรียนมัธยมคันซากิ เออิจิหลับไปบนรถไฟ พอตื่นขึ้น นอกหน้าต่างคือตึกระฟ้าที่อสูรยักษ์ใช้เป็นหินก้าวเท้า ที่นี่มนุษย์สร้างเมืองระหว่างสันหลังอสูร และถือความกล้าเป็นกฎจราจร เขาได้พบโรกิ สาวหอกที่กำลังฝึกรบพิเศษ กับครูฝึกร่างใหญ่เหมือนหมี เออิจิมีเพียงร่มพับที่นำมาจากบ้าน จนกระทั่งซี่ร่มชักออกมาเป็นคมดาบที่ไม่ใช่ของโลกนี้
บันทึกจัดสวนของรุ่นพี่เอลฟ์
ชมรมจัดสวนมีสมาชิกเพียงสองคน ประธานสึกิมิ คาเซะเลี้ยงดอกไม้บานกลางคืนทั้งฤดูกาลไว้ในเรือนกระจก โดยไม่เคยนำไปโชว์คนนอก สมาชิกใหม่นากามูระ ฮารุอยู่ทำโอทีรดน้ำวันหนึ่ง แล้วเห็นเธอถอดหมวก นั่นไม่ใช่เครื่องประดับ แต่เป็นหูเอลฟ์ของจริงคู่หนึ่ง คาเซะกล่าวว่า «เอลฟ์ที่ถูกมนุษย์เห็นหู ต้องทำให้คนที่เห็นกลายเป็นส่วนหนึ่งของสวน» ฮารุนึกว่าตัวเองกำลังจะถูกปลูกใส่กระถาง แต่สุดท้ายก็แค่ถูกดึงไปเขียนบันทึกสังเกตการณ์ด้วยกัน
วันนี้ก็ยังเป็นนอร์มีไม่ได้
พอขึ้นมัธยมปลาย คุโรเสะ โยตะสาบานว่าจะเลิกเป็นโอตาคุ แล้วกลายเป็นนอร์มีที่หลังเลิกเรียนพูดว่า «ไปเล่นที่ไหนดี» แผนล่มในวันที่สามของการเปิดเทอม—อามามิ ริกะ ที่หนึ่งของโรงเรียนช่วยฟิกเกอร์ลิมิเต็ดของเขากลับมาจากนอกราวระเบียงดาดฟ้า แล้วประกาศว่า «ตั้งแต่วันนี้ การฝึกเป็นนอร์มีของนาย ฉันเป็นคนดูแล» ชีวิตมัธยมของโยตะจึงกลายเป็นการประหารต่อหน้าธารกำนัล
สาวเคาน์เตอร์ที่แท้คือซัมมอนเนอร์ในตำนาน
ฮิอิรางิ มาโคโตะ พนักงานเคาน์เตอร์ของกิลด์นักผจญภัย «ศาลาอำพัน» ถูกทั้งเมืองโหวตให้เป็นพนักงานต้อนรับที่สิ้นไร้ไม้ตอกที่สุด ไม่มีใครรู้ว่าหลังเลิกงานเขาจะปล่อยมังกรทองที่หลับใหล โอโร ออกจากแหวนไปเดินเล่น เมื่อคำสั่งปราบระดับ S ตกลงมาและกิลด์จวนจะพินาศ ชายหนุ่มที่ทำได้เพียงประทับตราและชงชาถอดป้ายชื่อออก—ราชาซัมมอนที่สาบสูญในตำนาน นั่งอยู่หลังช่องบริการกรอกตารางชั่วโมงทำงานมาตลอด
ปีการศึกษาหุ่นรบของเจ้าชายสอบตก
ห้าปีก่อนจักรวรรดิล่มสลาย เจ้าชายเคลาส์ปิดบังนามและเข้าเรียนที่สถาบันหุ่นรบแห่งอาณาจักรใหม่ เขาตั้งใจจะเป็นแค่เด็กสอบตกธรรมดา แต่ในพิธีเปิดเทอมดันพลัดเข้าห้องอาบน้ำหญิงและไปเจอเจ้าหญิงลีนาผู้ครองราชย์ แย่กว่านั้น หุ่นรบที่หลับใหล «สุริยุปราคาแห่งรุ่งอรุณ» ยอมรับเขาเป็นนายในคืนนั้น ภายในหนึ่งปี เจ้าชายสอบตกต้องชนะการดวลหุ่นรบในเทศกาลสถาบัน มิฉะนั้นเศษซากราชวงศ์เก่าจะใช้เพื่อนสมัยเด็กของเขาเป็นฟืนจุดไฟ
คำสารภาพคือจุดเริ่มของเกมลงโทษ
คิริโนะ อาโออิแพ้เกมจริงหรือกล้า จึงถูกลงโทษให้สารภาพรักกับนันโจ มาโคโตะ เด็กหนุ่มที่ดูธรรมดาที่สุดในห้อง เธอคิดว่าพอพูดประโยคนั้นออกไป เกมก็จะจบ แต่มาโคโตะพยักหน้า ตั้งแต่วันรุ่งขึ้น เขาจะรอเธอที่ประตูโรงเรียน จำได้ว่าเธอเกลียดผักชี และยื่นร่มให้ในจังหวะที่เธออยากหนี เกมลงโทษไม่ได้จบ มันแค่เปลี่ยนชื่อเป็นความรัก
ร้านของชำสกิลต่างโลก
อามาโนะ ยู ถูกอัญเชิญมายังทวีปที่ซื้อขายสกิลได้ และมีเพียงสกิลเดียวคือ "เปิดร้าน" เขากางร้านของชำที่มุมเมืองหลวง รับซื้อสกิลขยะที่ไม่มีใครต้องการ แล้วจัดเป็นเด็คที่ไม่มีใครเคยเห็น วันหนึ่ง สาวน้อยที่ถูกนำไปประมูลวางสกิลเดียวของเธอ "ความภักดี" ลงบนเคาน์เตอร์ ยูพูดว่า "ความภักดีไม่ขาย แต่ตัวเธออยู่เป็นพนักงานได้" นับแต่นั้น ร้านเล็กๆ นี้ก็เริ่มเขียนราคาและสงครามของทวีปใหม่
สภานักเรียนปากจัดจะตกหลุมรักหรือไม่
ซาเอกิ คานาเมะถูกจับไปขนเอกสารให้สภานักเรียน และกลายเป็นคู่รับบทตลกประจำของประธานชิรายูกิ ริน ชิรายูกิปากจัดใส่ทั้งโรงเรียน แต่คำว่า "ชอบ" กลับพูดราวกับกำลังอนุมัติเอกสาร รองประธาน เลขา และรุ่นน้องชมรมกระจายเสียงผลัดกันทำให้ห้องทำงานกลายเป็นสมรภูมิ ทั้งที่ข้อแรกของข้อบังคับยังเขียนไว้ว่า สมาชิกสภาห้ามมีความรัก — จนกว่าบรรทัดนั้นจะถูกปากกาแดงขีดฆ่า
หลังเลิกเรียนของชมรมสังเกตเส้นโลก
โฮชิโนะ โยอิจิ เข้าร่วมชมรมสังเกตเส้นโลกที่มีสมาชิกเพียงสามคน จอภาพเก่าในห้องชมรมจะแสดงทางแยกอย่าง «ถ้าวันนั้นเธอไม่มาสาย» วันหนึ่งเขาเห็นตัวเองตายบนดาดฟ้าในหน้าจอ ขณะที่นางเอกจากสองเส้นโลกปรากฏพร้อมกันที่ประตูห้องชมรมในโลกจริง ชมรมที่อยากช่วยทุกทางแยก ในที่สุดต้องเลือกปิดจอใดจอหนึ่ง
