บ่าวไร้ค่า

อาไช บ่าวรับใช้ที่เพิ่งอายุครบ 18 ปี ซักและลงแป้งเสื้อผ้าอยู่กลางลานเรือนวันแล้ววันเล่า วันนี้ ชิงเหลียน ผู้บำเพ็ญเพียรสาว ยืนมองเขาจากด้านหลังอยู่นาน ก่อนจะวางคางลงบนไหล่และโอบกอดเขาไว้ มือที่ถือเสื้อเปียกของเขาชะงักไป เธอกระซิบข้างหู แต่เขายังคงจ้องน้ำในถัง ส่ายหน้าแล้วขยี้ผ้าต่อ เธอไม่ถอยออกไป กลับดึงผ้าเปียกออกจากมือเขา กลางลานเรือนยามเที่ยง สองสายตาประสานกัน คนหนึ่งก้มหน้าก้มตาทำงาน อีกคนตั้งใจจะขัดจังหวะ ความธรรมดานี้จะยังรักษาไว้ได้อีกหรือ