ซีรีส์สั้น 20 เรื่องในหมวด NTR พร้อมรับชม เปิดภาพปกเพื่ออ่านเรื่องย่อและดูในเบราว์เซอร์ ไม่ต้องดาวน์โหลดแอปหรือเข้าสู่ระบบ สำหรับผู้มีอายุ 18 ปีขึ้นไป
1–20 / 20
ไป๋เจี๋ย ครูชาวจีนที่เพิ่งแต่งงานได้แค่สองเดือน ถูกเรียกเข้าไปคุยส่วนตัวในวันประเมินตำแหน่ง พอตกกลางคืน มีคำว่า "ตอนนี้สะดวกไหม" กับ "อย่าให้ใครเห็น" แต่สิ่งที่เธอถามคือ "คิดว่าฉันจะได้ไหม" มือสองข้างที่วางลงบนบ่าเธอจากด้านหลัง ไม่ยอมปล่อย
คืนที่พวกเขาเปิดแอปนั้น ม่านเตียงสีทอง ชุดไหมสีม่วง สร้อยเพชร และสองคนในห้องนอนใหญ่ขยับเข้าใกล้กันทุกที แต่ประตูไม่ได้ปิดสนิท หลังช่องประตูที่แง้มไว้ ผู้หญิงในชุดนอนลูกไม้ยกมือปิดปาก แล้วมองเก็บทุกอย่างไว้ เธอคือใคร และเธอจะทำอะไรต่อไป
พี่เลี้ยงที่พ่อแม่เขาพามาบ้าน คืนแรกของเธอ เธออยู่ครบชุดไม่ลงสักที
อู่ต้าหลางยังไออยู่ในลานหน้า พอม่านเตียงหล่นลง เธอก็แก้สายคาดเอวไปแล้ว
หลังประตูเหล็กของวิลล่า ใต้โคมระย้าคริสตัล คู่รักสองคู่เปลี่ยนมาสวมเสื้อยืดสีขาวที่พิมพ์ตัวเลขไว้ "เกมเริ่มแล้ว: สลับ หรือถูกคัดออก" เมื่อประตูถูกล็อก เหลือกฎเพียงข้อเดียว ใครยอมก่อนคนนั้นแพ้ และถ้ากล้ายอม คุณต้องเฝ้าดูคู่ของตัวเองถูกคนอื่นสัมผัส
คู่แต่งงานสองคู่บนบันไดคฤหาสน์ ใต้โคมระย้าคริสตัล “คืนนี้ เราสลับคู่กัน” กฎข้อแรกของเกม ห้ามเหลียวกลับไปมองคู่ของตัวเอง ยังไม่ทันถึงยอดบันได แขนที่คล้องกันก็ย้ายไปพาดไหล่คนละคนแล้ว ใครยอมก่อน คนนั้นกลับบ้านก่อน
เธอเกิดใหม่ในคืนเข้าหอ เทียนแดงโชติช่วง ตัวอักษรงานแต่งคลุมเต็มผนัง ชาตินี้เธอโอบกัวจิงไว้แนบอก แล้วสัญญาว่า "ฉันจะไม่ทำให้เธอผิดหวังอีก" แต่ในความมืดนอกห้องหอ มีเงามืดยืนรออยู่แล้ว "กัวจิง ครั้งนี้เธอเป็นหนี้ชีวิตฉัน" ตอนจบที่เธอตั้งใจจะเขียนใหม่ เริ่มต้นในคืนเข้าหอนี้
ริมรั้วตาข่ายของสนามตอนพระอาทิตย์ตก แฟนเธอยืนมองอยู่ตรงนั้นเอง พี่ชายของเขาในเสื้อแข่งโน้มตัวเข้ามาใกล้ เธอกำปกเสื้อแน่น แก้มร้อนผ่าว "เขากำลังมองอยู่" คำตอบมีเพียงประโยคเดียว "งั้นก็ให้เขามองให้เต็มตา" เมื่อเขายื่นมือมา เธอไม่ได้ถอยหนี
ค่ำคืนลงแล้ว ในห้องนอนแสงสลัว ผ้าปูสีขาวยังไม่ได้เกลี่ยให้เรียบ "ยังเช้าอยู่" เธอเอ่ย แล้วพูดแผ่วต่อว่า "สัญญาวันนี้ ฉันเซ็นแล้ว" มีคนอยากถามต่อ แต่เธอตอบเพียงว่า "กลับบ้านค่อยคุย" ก่อนกลับบ้าน เธอต้องปิดประตูห้องเจ้านายก่อนเสมอ คืนนี้ อย่าถาม
ภรรยาลูกพี่ลูกน้องจัดให้เขานอนในห้องนี้ แต่พอเที่ยงคืน กลับหาตัวเธอไม่เจอ—ทว่าประตูก็เปิดออกอยู่ดี
ประตูถูกผลักเปิด และข้างในมีคนนั่งรออยู่แล้ว ในห้องนอน ชายในเสื้อเชิ้ตขาวประคองไหล่เธอไว้ "อย่ากลัว แค่มองฉัน" เธอเหลือบไปที่ประตู "คุณอยากดูจริงๆ เหรอ" คนที่เปิดประตูนี้ด้วยตัวเองคือสามีของเธอ และด้วยคำถามเดียวว่า "ใครไปก่อน" เกมที่เขาต้องการก็ไม่มีทางย้อนกลับ
สองภรรยา หนึ่งแก้ว คืนนี้พวกเธอสลับที่นั่ง
เขากุมมือเธอไว้แล้วขอโทษ คนนอกประตูรออยู่ก่อนแล้ว
ในโทรศัพท์ เธอบอกว่ากำลังดูการแข่งขันกับเพื่อนสนิท พอวางสาย มือของเขายังอยู่บนถุงน่องของเธอ
ในเมืองนี้ มีแค่ผู้ชนะเท่านั้นที่ได้เธอไป คนแพ้ได้แค่เฝ้ามอง
กฎคืนนี้: ดูจากข้าง ๆ
เขาบอกว่าอยากให้ของขวัญวันเกิด แต่พอแสงแฟลชวาบขึ้น คนที่ได้รับกลับเป็นคนอื่น
คืนนี้เธอสวมปลอกคอ กฎทั้งหมดถูกพลิกกลับด้าน
สามีของเธอยังทำงานดึก ห้องนั่งเล่นมีเพียงโคมไฟดวงเดียว พี่สะใภ้ผู้แสนอ่อนโยนยืนอยู่ตรงหน้า มือวางเบาๆ บนหน้าอกเขา 「เขายังไม่กลับ」 ทั้งคู่ตกลงว่าจะแค่คุยกัน แต่ไม่มีใครถอยก่อน ในความมืด เสียงกระซิบว่า 「ปิดไฟไว้ก่อนนะ」
เธอบุกเข้าไปจับเมียน้อย หนึ่งในคนบนเตียงคือสามีของเธอ
